बासरीचा सुरेल आवाज मी
साठवतो ह्र्दयाच्या गाभ्यात
आणि दूर क्षितीजावर
झिळमिळतो संधिप्रकाश
रात्र उमलते
चांदण्यांच्या फुलांची उधळण करते
आकाश उजळते
त्यांच्या किणकिणीने
सारी पृथ्वी लोप पावते
काळाचे गतिमान चक्र विसावते
मुसळधार पाऊस धुवून काढतो झाडं
जी डवरतात काळोखात मूकपणे
नदी दुथडी भरून
नागमोडी वळणांतून मार्गस्थ होते
नि पाणी जमिनीला सुपीक बनवते
पुढे पुढे जात राहते
या भिनलेल्या आसमंतात
मी ही अचानक लुप्त होतो
का कोण जाणे मग मला कसचीच
आठवण नाही बोचत
-अगदी तुझी सुद्धा
तुला माझ्यासोबत चलायचे आहे का?
अनेक रस्ते मोकळे असतात चालण्यापूर्वी
पण एकदा पाऊल पुढे टाकल्यावर
पुन्हा मागे फिरता येत नाही
सोबत करतात फक्त आठवणी
तुझ्या बरोबरचा कोणताही मार्ग
चालायची माझी तयारी आहे-
काटेरी असो किंवा राजमार्ग
माझ्या काहीही अटी नाहीत
या पूर्वीही माझे पाय रक्ताळून बरे झालेत
फुलांनाही कोमेजावं लागतं कधी न कधी
हे काय ठाऊक नाही तुला?
तसेच आपलेही श्वास थोडकेच ना?
आजचं मरण उद्यावर एवढेच
ते तरी सुसह्य करुया ना
प्रकाश अस्तित्वात आहे म्हणजेच
अंधाराचे न असणे होय
तसेच प्रेमाचे अस्तित्व असणे म्हणजेच
दुःखाचे न असणे होय
म्हणून आजच ठरव "तुझा मार्ग"
"माझ्यासकट" वा" माझ्याविना"
चला आपल्या जीवन-नौकेचे सुकाणू
आपल्या शक्तिशाली हातात घेऊया.
त्यांच्या असहकारासाठी इतरांना दोष देऊ नका.
स्वत:ची मर्यादा तोडून अमर्याद
आकाशात उंच भरारी घ्या.
जेव्हा तुम्ही विस्तारणारे निळे
आकाश बनणे निवडू शकता,
तेव्हा लहान अस्पष्ट ढग बनू नका.
जेव्हा तुम्ही तेजस्वी सूर्य बनू शकता,
तेव्हा सर्वव्यापी वाऱ्याची भीती बाळगू नका.
जेव्हा तुम्ही अद्भुत चंद्र बनू शकता,
तेव्हा तुरळकपणे चमकणारा तारा बनू नका.
जेव्हा तुम्ही विलक्षण पृथ्वी बनू शकता,
तेव्हा रखरखीत पठार बनू नका.
जेव्हा तुम्ही गर्जना करणारा समुद्र बनू शकता,
तेव्हा लहान लाटा बनू नका.
जेव्हा तुम्ही एक अमर्याद विश्व बनू शकता,
तेव्हा एक लहान सूक्ष्म जग बनू नका.
जेव्हा तुम्ही दयाळू होऊ शकता,
तेव्हा स्वकेंद्रित अहंकारी होऊ नका.
हे सर्व जाणीवपूर्वक निवड, ठोस निर्णय
आणि सर्वोत्तम अंमलबजावणीबद्दल आहे.
जेव्हा तुम्ही स्वत: तयार केलेला उंबरठा
एकदा ओलांडू शकता,
तेव्हा तुम्ही जुन्या मनाच्या तावडीतून
कधीही स्वतःला बाहेर काढायला शिकू शकता.
मन स्वतःच्या मर्यादा निर्माण करते,
सजगतेने ते स्वतःच्या मर्यादा मोडू शकते.
स्वतःवर विश्वास ठेवा.
व्यापक ज्ञान घेऊन स्वतःमध्ये
संपूर्ण परिवर्तन घडवून आणूया.
विचारांनी स्वतः तयार केलेल्या
अरुंद चौकटींच्या पलीकडे जा.
वर्तमानात असण्याचा अमर्याद आनंद घ्या.
एकदा स्वातंत्र्याची चव चाखा!
मग आपण ते नेहमी पुन्हा चाखू शकता.
तुमची भव्य स्वप्ने निवडा आणि त्यांचा पाठलाग करा.
स्वातंत्र्याला आलिंगन देण्यासाठी
फक्त आपले मनाचे विशाल पंख पसरवा.
वाटेत केवळ प्रमुख टप्पेच नव्हे
तर प्रवासाचा आनंद घेऊया.
जीवन बहुआयामी आहे आणि प्रत्येकासाठी
एक मोठा वाटा ठेवला आहे.
संकुचिततेच्या पलीकडे जा!!!
दुसऱ्यांना मदत करा!!!
आपल्या सामर्थ्यावर पूर्ण विश्वास ठेवा !!!
स्वतःमध्ये आमूलाग्र परिवर्तन घडवा-
इथे आणि आत्ता!!!
अरेरे! आजूबाजूला किती विराट अराजकता आहे!!!
तरीही प्रत्येक सुंदर मनाला प्रगाढ शांततेचीच ओढ आहे.
शारिरीक संवेदनांचा आधार घेत अनित्यता जाणणे
म्हणजेच स्वतःत समूळ परिवर्तन करणे .
आपण ती प्रत्येक कृती विचारपूर्वक निवडावी
जी आपल्या हृदयाला नितांत शांत करते.
जेव्हा आपण अविचाराने घेरले जातो,
तेव्हा आपल्या विश्वासाच्या विलक्षण दृढ अशा आंतरिक
आवाजातून अधिक निरवता र्निर्मित होऊ द्यावी.
मी मानवतेच्या दुःखमुक्ततेचे अस्तित्व साजरे करतो.
त्याने माझ्या अंतरतमात अमर्याद प्रेम उचंबळत राहते.
मला क्षणभरात आजूबाजूचे स्वार्थी जग
आणि त्याच्या तीव्र वेदना यांचा विसर पडतो.
नि मी वर्तमान क्षणात स्वत:ला सृजनतेत झोकून देतो.
सर्वांसाठी प्रत्येक क्षणी शरीराचा नाश सुरू झाला आहे.
हे क्षणभंगूर शरीर म्हणजे प्रत्येकाला
भाड्याने मिळालेले मर्यादित अस्तित्व आहे.
म्हणून कोणाशीही वा कशासाठीही असणारी आपली
आसक्ती अगदीच व्यर्थ आहे.
प्रीतीने ओथंबलेल्या सरलतेने आपल्या
जुन्या क्लिष्ट स्वार्थी सवयींपासून मोकळे होऊ या.
आपण शरीर, मन आणि काळाचे गुलाम आहोत.
ते अडथळे ओलांडण्याचे धाडस करूयात.
उदयव्ययातून आलेली सखोल समजेची
झलक आधी क्षणभर येऊ शकते.
नंतर सतत जागरूकतेने आणि मनाच्या
समतेने ती दिर्घकाळ टिकते.
चला दयाळू आणि निःस्वार्थी होऊया.
मग आपण पलिकडच्या किनाऱ्यावर नक्कीच पोहोचू .
नि मग आपण तुलना आणि द्वैतात अडकणार नाहीत.
तेव्हाच ‘अ-मना’ मध्ये - अद्भुत तेजस्वी कमळ फुलेल.
पीसी: Google images आणि फेसबुक
कॉपीराइट ©2023, डॉ. अमित मेढेकर. सर्व हक्क राखीव.
रुजतंच नसतं मनांत काही
तू गातेस जीवनगीत
तेही ऱ्हदया पर्यंत पोचत नाही
तू हाक देतेस मोठ्याने
ती ही हवेतच विरून जाते
रुजतंच नसतं मनांत काही
तू खूप बोलत राहतेस
तेव्हा निशःब्द व्हायला होतं
तू खळाळून हसतेस
मी मौनच राहतो
रुजतंच नसतं मनांत काही
तू प्रेम उधळत जातेस
स्वतःसाठी काहीच मागत नाहीस
परतफेड म्हणून- प्रेम सुद्धा
त्या माझ्या कोरडेपणावर मनातल्या
मनातच मीच कोरडे ओढतो
रुजतंच नसतं मनांत काही
तू म्हणजे जीवन चैतन्य असतेस
जणू खळाळता झरा
तू निरागसपणे पसरत जातेस
तुझ्या मनातील चंद्रप्रकाश
जेव्हा मी विझत जातो अंधाराप्रमाणे
रुजतंच नसतं मनांत काही
कारण जेव्हा तू शोधतेस
सर्जनशीलता म्हणजेच ओतप्रोत जीवन
तुला जाणवतो जीवनप्रकाश
मला जाणवते मृत्यूची गडद छाया
कदचित अनेक युगांनंतर
अचानकच रुजू पहातं मनांत काही तुझ्यामुळेच
तेव्हा क्षणार्धात प्रेमसत्य बीज रुजतं
माझ्या ह्रदयात जीवनानंद नि मृत्यूदंशा पलिकडलं
नि तेव्हापासून मी चालतो अखंडपणे
काल तीरा पलिकडे
नि सुरू रहातो जीवन-मृत्यू पलिकडील मुक्त-प्रवास
सत्य सूर्याच्या प्रकाशात तुझ्यामुळेच !!!
